niedziela, 24 maja 2015

Rozdział 30

Wakacje. Najbardziej ulubiony czas wśród uczniów. Brak obowiązku wczesnego wstawania, uczenia się, a często brak jakiegokolwiek obowiązku. Ta sama zasada dotyczyła uczniów Hogwartu. Na Grimmauld Place 12, gdzie wakacje spędzali Nicole, Laura i Snape'owie, zrobiło się luźniej niż przed rokiem. Weasley'owie przenieśli się z powrotem do Nory, a w Kwaterze Głównej Zakonu Feniksa pozostali Syriusz, Remus i młodzież przybyła z Hogwartu. Często Severus Snape odwiedzał swoje dzieci, oczywiście ku niezadowoleniu Syriusza, ale ten nic nie mógł na to poradzić, gdyż młodzi Snape'owie nie mogli zamieszkać z ojcem, aby nie zostać zwerbowanym do Voldemorta. Tak więc, gdy po domu nie kręciła się pani Weasley młodzież miała trochę luzu. Syriusz i Remus pozwalali im na odwiedzanie klubów, czy dyskotek, oczywiści w miarę rozsądku, więc mogli się zabawić. Często Huncwoci do nich dołączali i bawili się do rana. Po pierwszym tygodniu wakacji Nicole postanowiła spotkać się z Harry'm. Miała do spełnienia misję, postanowiła przeciągnąć brata po największej galerii w Londynie i kupić mu wreszcie porządne ciuchy. Do tego pomysłu dołączyli Remus i Syriusz, którzy stwierdzili, że chłopakowi coś się od życia należy. Nicole chcąc zrobić mu niespodziankę z pomocą Remusa przeniosła się na Privet Drive. Zauważyła, że wszystkie domki na tej ulicy były jednakowe. Wypielęgnowane ogródki, równo przycięta trawa i ładne firanki w oknach. Jak dla Nicole było tu trochę zbyt pedantycznie, ale nie przejmując się tym odszukała dom z numerem 4 i zapukała. Remus od razu zniknął, mówiąc, że wraz z Syriuszem, Laurą i Snape'ami, którzy również postanowili w tym uczestniczyć, będą czekali przy galerii. Drzwi przed Nicole otworzyła niska kobieta o końskiej twarzy.
- Dzień dobry, jest może Harry? - przywitała się ślizgonka, widząc, że na wzmiankę o gryfonie na twarzy kobiety pojawiła się złość.
- Kim jesteś? - spytała niegrzecznie
- Przepraszam, że się nie przedstawiłam. Nicole Potter-Robespierre. - odpowiedziała ze słodkim uśmiechem dziewczyna
- Potter... ale to... ty... to znaczy - szok na twarzy kobiety był wyraźnie widoczny
- To znaczy, że pani jest prawdopodobnie moją ciotką, bo ja jestem siostrą Harry'ego. - właśnie tę chwilę wybrał sobie Harry, aby wejść do akcji
- Nicole? Nie pisałaś, że przyjedziesz.
- Chciałam ci zrobić niespodziankę i widzę, że się udała.
- Pewnie, że tak. - odpowiedział Harry - Ciociu ja wychodzę, wszystko co miałem zrobić w domu, już zrobiłem. Wrócę wieczorem. - stwierdził i pociągnął Nicole w stronę ulicy. Ciotka Petunia po otrząśnięciu się z szoku rozglądnęła się po ulicy, czy aby żaden z sąsiadów nie zauważył tego zajścia, a po chwili zamknęła drzwi nie zwracając uwagi na siostrzeńca.
- Co wymyśliłaś na dzisiaj? Bo jakoś nie wierzę, że nie masz żadnego planu.
- Jak ty mnie dobrze znasz Harry. Nie wiem, czy pamiętasz, ale jakiś czas temu obiecałam ci wielkie zakupy i zmianę garderoby. Mieliśmy to zrobić w czasie przerwy świątecznej, ale wtedy się nie udało. - powiedziała przypominając sobie zdarzenia ze świąt.
- Niki, błagam nie rób mi tego. - poprosił ją Harry, który jak każdy facet nie lubił zakupów
- Chyba nie zamierzasz już zawsze nosić tych łachów? - zapytała wskazując na dwa razy szerszy T-shirt, który miał na sobie.
- A co w tym złego? - zapytał nieco urażony
- A może to, że ta koszulka bardziej nadaje się na świnię niż na nastolatka. Nie marudź. - nakazała - Syriusz i Remus czekają na nas przy Wesfield London, tam zrobimy porządne zakupy.
- A jak się tam dostaniemy? - zapytał zrezygnowany Harry. Wiedział, że skoro Nicole się uparła to nie ma mocnych, żeby przekonać ją do zmiany decyzji. Z resztą skoro wciągnęła w to Syriusza to tym bardziej nie ma szans.
- Błędnym rycerzem. - odpowiedziała dziewczyna, gdy zatrzymali się w mało uczęszczanej uliczce. Tu już domki nie były takie pedantyczne i równe, a nawet zdarzały się takie obdrapane. Po rozglądnięciu się wokoło, sprawdzając czy nie ma w pobliżu ludzi, Nicole chwyciła różdżkę i machnęła nią. Po chwili przed nimi pojawił się trzypiętrowy, wściekle fioletowy autobus. Gdy drzwi pojazdu się otworzyły wychylił się z niego młody, pryszczaty chłopak, który od razu zaczął recytować swoją kwestie:
- Witam w imieniu załogi Błędnego Rycerza, nadzwyczajnego środka transportu dla czarownic i czarodziejów zagubionych w świecie mugoli. Wystarczy machnąć ręką, która ma moc, i wejść do środka, a zawieziemy państwa, dokąd państwo sobie zażyczy. Nazywam się Stan Shunpike i tego dni będę waszym przewodnikiem. - chłopak rozglądnął się dostrzegając parę nastolatków i rozpoznając w Harry'ego - Harry Potter po raz drugi w Błędnym Rycerzu?! Wsiadajcie. - oznajmił robiąc im przejście - Gdzie się wybieracie?
- Westfield London - głos zabrała Nicole. Stan przeniósł wzrok na dziewczynę, jakby wcześniej zapomniał o jej istnieniu.
- W takim razie za dwa bilety będzie 40 sykli - powiedział czekając, aż zapłacą. Nicole wyciągnęła z kieszeni odliczoną kwotę i przekazała ją Stanowi. Kierowca nie czekając, aż nastolatkowie usiądą ruszył od razu przechodząc do dużej prędkości. To spowodowało, że Nicole poleciała na Harry'ego, który na szczęście zdążył się złapać, dzięki czemu nie wylądowali na ziemi. Po tym zdarzeniu czym prędzej usiedli na najbliższe siedzenia i czekali, aż autobus dowiezie ich na miejsce. Po pół godzinie zwariowanej jazdy zatrzymali się przed wielkim, oszklonym budynkiem. Blada Nicole czym prędzej wysiadła z autobusu, a zaraz za nią, po pożegnaniu się ze Stanem, zrobił to Harry.
- Coś ty taka blada? - zapytał ze śmiechem chłopak
- Bo nikt nie raczył mi powiedzieć, że ten autobus będzie TAK jechał. - odpowiedziała zdenerwowana dziewczyna podkreślając odpowiednie słowo. Harry na to stwierdzenie tylko się zaśmiał i ruszył w stronę czekających na nich Remusa, Laurę, Snape'ów i jakiegoś obcego faceta o czarnych krótkich włosach, na oko dwudziestopięcioletni. Harry domyślił się, że to musiał być Syriusz pod eliksirem wielosokowym. Oczywiście się nie pomylił, więc już po chwili witał się z chrzestnym i pozostałymi. Po chwili podeszła do nich naburmuszona Nicole.
- Świnie - warknęła tylko i skierowała się w stronę galerii
- A tej co się stało? - zapytał ze zdziwieniem Syriusz
- Chyba zapomnieliście jej wspomnieć jak jeździ Błędny Rycerz. - zaśmiał się Harry
- Oj przecież nie było tak źle. Nicole przecież on jeździ tylko trochę szybciej niż ten mugolski - stwierdził Syriusz
- Trochę?! Jeśli to było trochę to ja jestem święta, a wierz mi, że nie jestem święta, więc to zdecydowanie było więcej niż trochę. Ale ok, ja się zemszczę. - po tych słowach uśmiechnęła się złośliwie.
- Nie uśmiechaj się tak, bo wyglądasz jak Malfoy. A po za tym to chyba boję się zapytać, ale jednak to zrobię. Jak i na kim się będziesz mściła? - zapytał Harry
- No cóż, pomyślałam, że może połazimy po sklepach TROCHĘ dłużej i oprócz ubierania ciebie to razem z dziewczynami zaopatrzymy się w parę ciuchów. - po tych słowach na twarzy każdego mężczyzny pojawił się grymas niezadowolenia. Żaden z nich, jak każdy facet, nie lubił zakupów. A kiedy pomyśleli, że są w mugolskim centrum handlowym i zamiast wygodnie wysyłać zakupy do domu to jeszcze będą musieli targać zwiększające się pakunki, to całkiem im się odechciało.
- Hej, ale czemu ja mam być karany za nich. - oburzył się Sam i wskazał na Syriusza i Remusa.
- Będziesz cierpiał tak za ich grzechy, tak dla przykładu. - stwierdziła Vanessa - Idziemy? - Nie czekając na chłopaków ruszyła razem z Nicole i Laurą w stronę wejścia do galerii. Po chwili zrezygnowani mężczyźni dołączyli do nich. Gdy tylko weszli do pierwszego sklepu, dziewczyny ogarnął zakupowy szał. Na nieszczęście Harry'ego Nicole postanowiła najpierw zająć się nim, dlatego właśnie ruszyli na dział męski. Tam Syriusz, Remus i Sam usiedli na kanapach przygotowanych właśnie dla takich facetów, którzy tylko czekali na koniec zakupów. Natomiast dwie starsze dziewczyny zaczęły ściągać z wieszaków różne zestawy pokazując je Harry'emu, aby wiedzieć co mu się będzie najbardziej podobało. Laura też kręciła się po sklepie wskazując dziewczynom co jeszcze może się nadać. Były tak wciągnięte w to, że gdy podeszła do nich pani ekspedientka pytając w czym może pomóc, to Nicole mruknęła do niej tylko: "My tu sobie świetnie radzimy" i sięgnęła po kolejną bluzkę. Wreszcie ustaliły jaki Harry ma styl. Najbardziej podobały mu się luźne koszule w kratę, T-shirty z dużymi, czasem śmiesznymi nadrukami do tego dżinsy i szerokie bluzy z kapturem. Nicole wybrała dla niego kilka rodzajów dżinsów i kazała przymierzyć, wybrać co najmniej cztery i koniecznie pokazać się im w każdych.
- No to teraz zabaw się w modela, Potter. - zaśmiał się chamsko Sam.
- Bujaj się, Snape. - warknął Harry i zamknął się w przymierzalni. W czasie kiedy przymierzał spodnie Nicole szukała mu koszulki, a Vane koszule. Jak już z pierwszym zadaniem się uporał to dziewczyny zamknęły go z wielką kupą koszulek i koszul. Dziewczyny też usiadły na kanapie i czekały na Harry'ego. Po kilku pierwszych koszulkach usłyszeli radosny śmiech, a potem głos z przebieralni.
- Niki, ciebie chyba coś grzeje jeśli sądzisz, że ja się przebiorę w te koszulki. - Nicole zaczęła cieszyć się jak wariatka, a po uspokojeniu się odpowiedziała:
- Nie dość, że ubierzesz to jeszcze kupimy te dwie koszulki, a teraz wychodź i pokaż nam się. - po chwili czarnowłosy chłopak wyszedł z przebieralni, a w całym sklepie było słychać głośny śmiech jedynych klientów. Harry miał na sobie czarną koszulkę z wielką, jaskrawo różową liczbą 69.
- Niki, nie sądziłam, że preferujesz taką pozycję.
- Vane, jeszcze nie próbowałam, ale nie mówię, że nie byłoby ciekawie. - dziewczyna uśmiechnęła się słodko
- Wiesz Nicole, chyba nie chcemy słuchać co byś chciała spróbować, a co nie. - zaśmiał się Remus
- Oj tam, oj tam. Harry bierzemy tę koszulkę, nie sprzeciwiaj się - dodała, gdy zobaczyła, że chłopak chce się sprzeciwić, jednak widząc jego wesołą minę wiedziała, że koszulka mu się podoba - A teraz wskakuj w tą drugą. - Druga koszulka była krwisto czerwona, a nadruk przedstawiał seksownie wypiętą kobietę ubraną w skórzaną, czarną bieliznę z pejczem w ręce. Gdy Harry wyszedł tak ubrany to Syriusz i Sam razem wykrzyknęli:
- Ja też chcę taką! - dziewczyny na to tylko się roześmiały i poszły szukać odpowiednich rozmiarów. Dla Sama wybrały zieloną, gdyż jako rasowy ślizgon nie czułby się dobrze w czerwonym, a dla Syriusza koszulka była czarna, ale kobieta miała ubraną czerwoną bieliznę.
- Sam, ubierz ją na spotkanie z ojcem. - powiedziała Vanessa podając koszulkę bratu.
- Daj spokój, jeszcze zawału dostanie - odpowiedział.
Gdy udało im się ubrać Harry'ego dziewczyny wzięły się za siebie. Spędzili jeszcze dwie godziny łażąc po sklepach i kupując różne ciuchy, buty i bieliznę. Nicole postanowiła też, że trzeba kupić Harry'emu telefon komórkowy. Dzięki temu będą mogli się szybciej kontaktować, kiedy chłopak będzie mieszkał u wujostwa. Ona swój już miała, ale do tej pory leżał bezużyteczny.  Po tym czasie postanowili pójść jeszcze na lody, a potem zmęczeniu skierowali się do domów. Harry niezadowolony z pomocą Remusa teleportował się na Privet Drive, a reszta wróciła na Grimould Place.

***
Rozdział miał być w piątek, ale brak internetu przeszkodził w moich planach, więc jest dzisiaj. 
A teraz słowem wyjaśnienia. Co do Syriusza to po prostu nie wyobrażam sobie mojego opowiadania bez tej postaci. Czy będzie niezbędny w dalszej akcji? To się jeszcze okaże. Jeśli chodzi o kanon to jakoś nie zastanawiam się czy to opowiadanie będzie się trzymać kanonu, czy nie. Raczej piszę wszystko tak jak sobie to wyobrażam nie zwracając uwagi na to czy trzymam się kanonu.
Bardzo dziękuję też za gratulację i nie przedłużając zapraszam do czytania. Następny rozdział za dwa tygodnie.
AniaXXX

3 komentarze:

  1. Ach, Harry inwestuje w strój... aż dziwne, iż tak późno Nicole się za niego zabrała, chociaż o samej modzie i w Beauxbatons i w Hogwarcie było mało. No i te wakacje, chociaż dziwne, że Harry nie spędzi ich z Syriuszem. Wątek wizji pewno rozwinie się dopiero w szóstej części, zresztą podobnie jak Voldemorta. Zapowiada się ciekawie, ale teraz czekam na opis wakacji.

    OdpowiedzUsuń
  2. Hejka. Dziś dopiero wpadłam na to opko i muszę powiedzieć że jest świetne. A ten rozdział wstawiłaś dzień po moich urodzinkach i uważam że był najlepszy ze wszystkich. :) Życzę weny i mam nadzieję że rozdzialik pojawi się już niedługo. Życzę weny i uśmiechu! :) Serenity2305

    OdpowiedzUsuń
  3. Jest super. Jako, że to zwieńczenie piątego roku może parę takich refleksji. Świetnie opisuje Pani relacje, chociażby jak na początku. Ma Pani do tego talent jak mało kto, i tak mi się to podobało, że szkoda, iż później było ich mało. To samo się tyczy samych historii dziejących się poza Hogwartem. Kolejny duży plus za oryginalność i humor, świetne docinki bohaterów, kłótnie z Ronem etc. Plus, że nie trzymasz się kanonu. Jedyne co, to może trochę brakuje opisów, jak Pani to sobie wyobraża. Pozdrawiam i czekam na ciąg dalszy.

    OdpowiedzUsuń